Sekuencimi i ADN-së i kockave vikinge ''do të rishkruaj historinë''. Nuk ishin të gjithë skandinavë

Pushtuesit, piratët, luftëtarët, librat e historisë na mësuan se vikingët ishin grabitqarë mizorë, të cilët udhëtonin përmes detit nga Skandinavia për të plaçkitur dhe për të bastisur rrugën e tyre nëpër Evropë e më gjerë. Tani sekuencimi i ADNsë së më shumë se 400 skeleteve vikinge nga vendet arkeologjike të shpërndara nëpër Europë dhe Grenlandë do të rishkruajnë librat e historisë.

Skeletet nga vendet e famshme të varrimit viking në Skoci ishin në të vërtetë njerëz vendas që mund të kishin marrë identitetet vikinge dhe u varrosën si vikingë. Skocezët dhe irlandezët janë integruar mjaft mirë në shoqërinë vikinge që individët pa prejardhje skandinave të marrin një varrim të plotë viking, në Norvegji dhe Britani. Studiuam dy skelete orkni nga varret vikinge me shpata vikinge, të cilët ndajnë prejardhjen me irlandezët dhe skocezët e sotëm, të cilët mund të ishin gjenomi më i hershëm i studiuar.

Njerëzit në Skandinavi gjatë epokës vikinge ishin relativisht të ngjashëm, por ne zhvilluam metoda të përparuara për të ndarë prejardhjen e tyre. Kjo tregoi se norvegjezët kryesisht shkonin në Irlandë dhe Islandë, ndërsa danezët vinin në Angli. Por vikingët shpesh ishin të ndryshëm, me prejardhje nga e gjithë Skandinavia dhe nga ujdhesa britanike që gjendeshin në të njëjtën festë bastisjeje. Vikingët që vinin në Britani dhe Irlandë ishin pjesë e një migrimi më të gjerë që zgjati disa shekuj.

Fjala Viking vjen nga termi skandinav 'viking' që do të thotë 'pirat'. Epoka e Vikingëve në përgjithësi i referohet periudhës nga viti 800, disa vjet pas bastisjes më të hershme të regjistruar, deri në vitet 1050, disa vjet para Pushtimit Norman të Anglisë në vitin 1066.

Vikingët ndryshuan kursin politik dhe gjenetik të Evropës dhe më tej: Cnut i Madh u bë Mbreti i Anglisë, Leif Eriksson besohet të ketë qenë evropiani i parë që arriti Amerikën e Veriut, 500 vjet para Kristofor Kolombit, dhe Olaf Tryggvason është kredituar për marrjen e krishterimit në Norvegji. Shumë ekspedita përfshinin bastisjen e manastireve dhe qyteteve përgjatë vendbanimeve bregdetare të Evropës, por qëllimi i tregtimit të mallrave si gëzofi, dhëmbët dhe dhjami i fokave ishin shpesh synimi më pragmatik.

Autori kryesor profesor Eske Willerslev, anëtar i Kolegjit St John's në Universitetin e Kembrixhit dhe drejtor i Qendrës Gjeogjenetike të Fondacionit Lundbeck të Universitetit të Kopenhagenit, thotë: "Nuk e dinim gjenetikisht se si dukeshin deri më sot. Gjetëm dallime gjenetike midis popullsive të ndryshme vikinge brenda Skandinavisë, që tregon se grupet vikinge në rajon ishin shumë më të izoluara se ç'besohej më parë. Kërkimet tona madje e prishin imazhin modern të vikingëve me flokë biondë, pasi shumë prej tyre kishin flokë ngjyrë kafe dhe u ndikuan nga dyndjet gjenetike nga jashtë Skandinavisë."

Analiza e ADNsë: Ekipi i akademikëve ndërkombëtarë renditi të gjithë gjenomin e 442 burrave, grave, fëmijëve dhe foshnjave të epokës vikinge nga dhëmbët dhe kockat e petrousit të gjetura në varrezat vikinge. Ata analizuan ADNnë nga mbetjet e një varke varrimi në Estoni dhe zbuluan se katër vëllezër vikingë vdiqën po atë ditë. Shkencëtarët kanë zbuluar gjithashtu skelete meshkuj nga një vend varrimi viking në Orkney, Skoci, nuk ishin në të vërtetë gjenetikisht vikingë pavarësisht se ishin varrosur me shpata vikinge.

S'kishte asnjë fjalë për Skandinavinë gjatë epokës së Vikingëve, që erdhi më vonë. Por studimi tregon se vikingët nga norvegjia e sotme udhëtuan për në Irlandë, Skoci, Islandë dhe Grenlandë. Vikingët nga ajo që sot është Danimarka udhëtuan për në Angli. ADNja nga mbetjet vikinge u rendit nga vendet e Groenlandës, Ukrainës, Mbretërisë së Bashkuar, Skandinavisë, Polonisë dhe Rusisë.

Epoka Vikinge e ndryshoi hartën politike, kulturore dhe demografike të Evropës në mënyra që janë ende të dukshme edhe sot në emrat, mbiemrat dhe gjenetikën moderne. Profesori Soren Sindbæk, arkeolog nga Muzeu Moesgaard në Danimarkë, shpjegon: "Diasporat skandinave krijuan tregti dhe vendbanime që shtriheshin nga kontinenti amerikan deri në stepën aziatike. Ata eksportuan ide, teknologji, gjuhë, besime dhe praktika dhe zhvilluan struktura të reja socio-politike. Është e rëndësishme që rezultatet tona të tregojnë se identiteti 'viking' nuk kufizohej vetëm te njerëzit me prejardhje gjenetike skandinave."

Ndihmës profesori Fernando Racimo, gjithashtu një autor kryesor me bazë në Qendrën Gjeogjenetike në Universitetin e Kopenhagenit, theksoi se sa i vlefshëm është dataseti për studimin e tipareve komplekse dhe përzgjedhjen natyrore në të kaluarën.

Ai shpjegoi, "Kjo është hera e parë që mund të hedhim një vështrim të hollësishëm në evolucionin e varianteve nën përzgjedhjen natyrore në 2,000 vitet e fundit të historisë europiane. Gjenet vikinge na lejojnë të dallojmë se si u shpalos përzgjedhja para, gjatë dhe pas lëvizjeve vikinge anembanë Evropës, duke ndikuar në gjenet e lidhura me tipare të rëndësishme si imuniteti, pigmentimi dhe metabolizmi. Gjithashtu, mund të fillojmë të mësojmë pamjen fizike të vikingëve të lashtë dhe t'i krahasojmë me skandinavët e sotëm."

Trashëgimia gjenetike e Epokës vikinge jeton sot me gjashtë përqind të njerëzve të popullsisë së Mbretërisë së Bashkuar që parashikohet të kenë ADN vikinge në gjenet e tyre krahasuar me 10 përqind në Suedi. Profesori Willerslev arriti në përfundimin e hulumtimit, botuar në Nature, "Rezultatet ndryshojnë perceptimin se kush ishte një viking në të vërtetë. Librat e historisë do të duhet të përditësohen."

Author
Hermes News

Redaksia

Shkruaj një koment

0 Komentet